Szczepienia na tężec

Szczepienie przeciw tężcowi znajduje się w kalendarzu szczepień obowiązkowych i jest jedyna metodą zabezpieczająca przed rozwojem ostrej choroby zakaźnej, która objawia się wzmożonym napięciem mięśni. Większość zakażeń laseczką tężca powodują drobne ranienia i obtarcia, dlatego bardzo ważne jest wykonanie szczepienia u wszystkich.

Tężec - co to za choroba?

Zakażenie laseczkami tężca następuje, gdy zranione miejsce ulega zabrudzeniu, np. podczas z kontaktu z ziemią lub kurzem, w których mogą znajdować się przetrwalniki tężca, a także ektotoksyny i inne bakterie. Naturalnym rezerwuarem dla tych bakterii jest przewód pokarmowy niektórych zwierząt (głownie koni), które wydostają się do środowiska zewnętrznego podczas wydalania.

Laseczki tężca, pod dostaniu się do organizmu, zatruwają go, produkując tetanospazminę, groźną truciznę. Tetanospazmina uszkadza centralny układ nerwowy i to właśnie przez nią tężec powoduje bardzo bolesne i długotrwałe skurcze mięśni (najbardziej charakterystycznym objawem jest szczękościsk), które mogą powodować kompresyjne złamania trzonów kręgowych, a nawet prowadzić do śmierci. Skurcze dotknąć mogą także mięśni krtani i mięśni odpowiedzialnych za oddychanie, co może doprowadzić do niewydolności oddechowej. Innym objawem jest także wysoka gorączka. Tężec jest chorobą śmiertelną dla około połowy chorych, nawet mimo leczenia.

Leczenie tężca jest przeprowadzane na oddziałach intensywnej terapii, obejmuje ono przede wszystkim podanie antytoksyny (surowicy przeciwtężcowej), w wielu przypadkach także podłączenie do respiratora.

Szczepienie przeciw tężcowi jedyną drogą zabezpieczenia przed chorobą

Jedyna skuteczną metodą ochrony przed chorobą jest wykonanie szczepionki przeciw tężcowi. Przechorowanie nie stanowi skutecznego zabezpieczenia przed nawrotem choroby, która pojawi się, gdy dojdzie do kontaktu z bakterią. Jedyna skuteczna forma ochrony jest wykonanie szczepienia, toteż szczepionka na tężec znalazła się w kalendarzu szczepień obowiązkowych.

Kiedy wykonać szczepienie przeciw tężcowi?

Terminy szczepienia przeciwko tężcowi określa kalendarz szczepień. Szczepionkę należy podawać dziecku od 7. tygodnia do 19. roku życia. Wykonuje się ją w kilku etapach, obejmujących następujące okresy życia:

• I szczepienie - 2. miesiąc;
• II szczepienie - 3. - 4. miesiąc;
• III szczepienie - 5. miesiąc;
• IV szczepienie - 16. - 18. miesiąc;
• V szczepienie - 6. rok;
• VI szczepienie - 19. rok.

Ponadto zaleca się, aby szczepionkę powtarzać co 8-10 lat, to nie tylko szczepienie dla dzieci. Nie powinno się natomiast podawać szczepionki przeciw tężcowi osobom, w przypadku których nie minęło 12 miesięcy od zakończenia szczepienia podstawowego lub przypominającego.

Kto podlega szczepieniu przeciw tężcowi powyżej 19. roku życia?

Szczepionkę przeciw tężcowi powyżej 19. roku życia wykonuje się osobom, które doznały zranienia, np. podczas wypadku drogowego. Nie należy jednak bagatelizować drobnych obtarć i skaleczeń, ponieważ są one źródłem aż 80 proc. zachorowań. Dlatego też należy wykonać szczepienie przeciw tężcowi, gdy zachodzi najmniejsze nawet ryzyko zagrożenia tą chorobą.